Serdecznie zapraszamy


Wstecz...


Relacja : XII Forum Charyzmatyczne

XII Forum Charyzmatyczne

Rok temu zgromadziliśmy się na Forum Charyzmatycznym polskojęzycznych wspólnot Odnowy w Duchu Świętym, rozważaliśmy fragment z Ewangelii Św. Łukasza „Na Twe słowo zarzucę sieci”. W sercu każdego z nas kiełkowała nadzieja i pragnienie, aby powrócić za rok, wcielić w życie ten fragment i nadal tworzyć żyzną glebę dla wielkich dzieł, których Pan Bóg dokonywał już do tej pory i miał jeszcze za granicą dokonać. Pan pokazywał, że chce rozszerzyć to dzieło ewangelizacji poprzez zakładanie wspólnot w Polskich Misjach Katolickich nie tylko w Niemczech, ale i za innymi granicami. Jednym z zadań, które zostało nam wyznaczone to utworzyć sieci z otrzymanych uplecionych różańców i modlić się za jedną osobę po to, aby każdy z nas przywiózł na następne Forum kolejną. Nie było zatem dla nas zaskoczeniem, a raczej kolejnym potwierdzeniem działania Bożej łaski, że na tegoroczne Forum w Geseke k. Paderborn przybyła prawie podwójna ilość osób w porównaniu do roku poprzedniego. Forum zgromadziło w tym roku ponad czterysta osób. Na spotkaniu pojawiły się wspólnoty z Niemiec, Holandii, Belgii, Kazachstanu, Francji, Luksemburga, Anglii oraz przedstawiciele z Polski, a my mogliśmy tylko dziękować Panu Bogu, że w swojej łasce pozwolił doświadczyć nowym osobom Jego działania w ich życiu i przyprowadził ich do naszej wspólnoty.

Dla księdza Michała Olszewskiego, kapłana sprawującego posługę na naszym Forum, była to, jak opowiadał, również odpowiedź na jego modlitwę o wylanie darów Ducha Świętego na Europę, która to w Belgii w klasztorze popłynęła z troski jego serca do nieba. Krótko po tym został zaproszony przez grupę koordynacyjną, aby odprawić dla liderów grup Odnowy rekolekcje. Na te rekolekcje przybyły osoby z pięciu krajów Europy a niespełna rok późniejna Forum pojawiła się grupa aż ośmiokrotnie większa. O tym doświadczeniu napisał również w swojej najnowszej książce ‘Bóg daje charyzmaty’.

Organizacja Forum Charyzmatycznego okazała się niezwykłą przygodą uczestniczenia w Bożym dziele, niekiedy trudną i wymagającą wytrwałości, cierpliwości i pokory.  To jednak również zapowiedź wielkich rzeczy, które mają się po tym spotkaniu w ramach zagranicznych wspólnot Odnowy dokonać. Duża w tym zasługa grupy koordynacyjnej, która w odpowiedzi na wezwanie Pana Boga podjęła się tego wyzwania. Daniel (Koordynator): Rozeznając kierunek tegorocznego Forum Bóg pokazał nam kolejny krok: WIARA. Hasłem stało się Słowo Boże: (Łk-17.5-10)  “Panie, przymnóż nam wiary”. Z radością przyjęliśmy to motto, bo bardzo nawiązywało ono do roku wiary w Kościele Katolickim. Jednomyślnie wiedzieliśmy, że aby zarzucić sieci, na Słowo Pana potrzebujemy większej wiary. Nawiązując do ostatniego Forum Rz 10.17 ‘Wiara rodzi się z tego co się słyszy, a tym co się słyszy jest Słowa Boże’ czuliśmy, że jest to właśnie kontynuacja. Również dokładnie rok temu podczas rekolekcji o posługiwaniu w Belgii z Ks. Michałem usłyszeliśmy: Wiara rodzi się ze słuchania, a posługiwanie bez wiary nie ma sensu, bo dochodzi do rozdźwięku i frustracji. Służba jest owocem słuchania Słowa.

W tegorocznym Forum służyło więcej osób. Do grupy muzycznej dołączył Marek, który dołączył do nas podczas posługi na Woodstocku, Przystanku Jezus i został również zaproszony z Polski na Forum. Przy dzieciach pomogły nam Wspaniale Justynka z Lodzi (Mocni w Duchu) i Iwonka z Monachium. Dzieci zrobiły piękny różaniec, który zaniosły do ołtarza oraz nauczyły się na każdą Msze nowej piosenki z płyty Mocni w Duchu ‘Rycerze Światła’. Również i tego roku zostały nam przekazane przez Siostrę Lidie różance na Forum, który poszły w różne strony miejsc w których mieszkamy. Team medialny z Profeto.pl przeprowadził na miejscu reportaż z Polonia. Nowe osoby, który dołączyły bez grup zostały zaproszone na warsztaty czym jest Odnowa w Duchu Świętym oraz zachęcone do tworzenia takich grup i rozpoczęcia Seminarium Odnowy w Duchu Świętym według książek z Lodzi. Już na Forum zainteresowanie było osoby w Amsterdamie.

 

Swoim świadectwem z czasu Forum podzieliła się również jedna z odpowiedzialnych za jego organizację – Małgosia....

Podczas wieczornego uwielbienia w moim sercu ożyło wspomnienie naszego przyjazdu do ośrodka Dicke Birken. Wstaliśmy rano i jednomyślnie czuliśmy, że zanim zabierzemy się do pracy, najważniejsze to iść do hali i omadlać to miejsce, uwielbiając Boga. Chodziliśmy nad tym miejscem, śpiewając słowa psalmów i uwielbiając w każdym miejscu hali. W wieczór sobotni, kiedy kończyła się cześć pokutno- modlitewna, po dziękczynieniu ze świadectwami wszyscy wzięli się za ręce i zaczęli śpiewać pieśń „Dzięki Jezu”. Spojrzałam do tylu i zobaczyłam ludzi tworzących fale poprzez ręce połączone. Modlili się głęboko, dziękując Bogu. Moje spojrzenie znowu utkwiło na ikonie Jezusa nauczyciela. Nagle moje wnętrze wypełniła ‘fala radości’. Jezus zaczął mówić w sercu: ‘Jak wiele cierpiałem w tym miejscu, tyle łez smutku wylałem, wasze uwielbienie pobudza to miejsce do życia, moja chwała się rozpościera nad umarłymi kośćmi, moje królestwo kiełkuje tu przez was, wy sadzicie ziarno, a ja dodaję życie. Wasza rola się skończyła, a moja zaczęła. Płaczę z radości dzieci moje, że właśnie w tym miejscu uwielbiacie Mnie, składacie ofiarę eucharystii, raduje się z wami’. Otworzyłam oczy i ujrzałam, jak tworzą się radosne pociągi tańczących ludzi wielbiących Boga. Zamknęłam oczy i uwielbiałam Pana, wtapiając się w Jego radość Po ludzku to niemożliwe, ale po Bożemu wiem, że to właśnie Duch Boży, Duch radości i pocieszenia wylał się na każdego z nas! Nawiązując czytania, które przeczył rekolekcjonista, nawiązując do ‘ciała zmartwychwstania w Credo’: powstały oschłe kości tego miejsca i nasze kości, aby wielbić Pana w radości i tańcu! Aby każdy język (i miejsce) wyznał, że Jezus jest Panem! Księga Ezechiela 37, 5-7, 10: ‘Wtedy rzekł On do mnie: „Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich. Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto ja Wam daję ducha byście ożyły. Chcę Was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście odżyły i poznały, że ja jestem Pan. I prorokowałem jak mi polecono i kiedy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, a kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu (...) Wtedy prorokowałem, jak mi przykazał i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach - wojsko, bardzo, bardzo wielkie.”’ Przypomniałam sobie, jak ks. Olszewski wspomniał, że jeszcze jednego cudu nie doświadczył – wskrzeszenia umarłych. Chyba teraz już to się dokonało- dla mnie to było wskrzeszenie! Jezus żyje i chce żyć w każdym miejscu gdzie pójdziemy! Chcemy być jego solą i światłością świata! To jest misja Polonii za granicą – zanieść ewangelię tam gdzie jej nie ma, a wielkie pustynie są wokół nas!

Niektórzy z uczestników przebyli długą drogę, aby pojawić się na Forum i nie chodzi tutaj tylko o kilometry, ale przede wszystkim o wiele przeszkód pojawiających się w drodze na spotkanie. Nikt nie powiedział, że będzie łatwo, ale zwiastowało to tylko jeszcze większe owoce, którymi Pan Bóg miał zamiar nas obdarować w czasie tego weekendu. Swoim świadectwem z tego czasu podzieliła się Karolina.

Na forum  jechałam  z gorączką i  przemęczona. Jestem matką 3 małych dzieci, które figlują od rana do wieczora, a najmłodsze czyni to nawet w nocy. Na wakacjach w  Polsce ukradziono nam auto wraz z całym asortymentem i tak się zaczął dla naszej rodzinki ciężki czas. Po kilku dniach  zostaliśmy oszukani na dużą kwotę, do tego doszły trudności męża w pracy. Trochę się tego nazbierało i to w dość krótkim czasie jednego miesiąca. Codziennie odprowadzałam dzieci do placówek przedszkolnych,  a każda z nich położona była w innym miejscu. Dzieci kończyły o różnych porach, a po drodze musieliśmy na piechotę robić zakupy dla 5 osób. Dla mnie osobiście było tego za dużo.  Sytuacja, w jakiej znaleźliśmy się przerastała mnie. W takim to stanie znalazłam się na forum. Kiedy widziałam znajomych i życzliwych ludzi, to chciało mi się płakać. Nosiłam ciężary, które nawet po dzieleniu z  bliskimi mi osobami nie znikały i nadal ciążyły. Na forum usłyszałam w sercu słowa „Wszyscy, którzy obciążeni jesteście przyjdźcie do mnie”. Spowiedź pomogła mi. Jezus zabrał wszystkie ciężary i znowu mogłam czuć się lekka i radosna. Dzięki Ci Panie. Są już pierwsze owoce tego forum w mojej rodzinie. Moje dzieci zaczęły ewangelizować dziadków przez skype śpiewając i tańcząc pieśń „Moja droga jest prosta”. Chwała Panu.

Tematem przewodnim był fragment z Ewangelii Świętego Łukasza „Panie, przymnóż mi wiary”, ale w pierwszej kolejności chcieliśmy przyjrzeć się temu, jaka jest nasza wiara i czy do końca rozumiemy, w Kogo wierzymy. Naszym duchowym przewodnikiem w tym obszarze był w czasie Forum ks. Michał Olszewski, egzorcysta diecezji kieleckiej, który stopniowo wprowadzał nas w tajemnicę wyznania wiary. W ramach konferencji pochylaliśmy się wspólnie nad poszczególnymi osobami wspomnianymi w Credo i analizując naszą osobistą relację z osobami Trójcy Świętej oraz z Maryją, która towarzyszyła nam w naszej wędrówce na ścieżkach wiary. W niedzielę podczas Mszy Świętej, łącząc się z Papieżem Franciszkiem, odmówiliśmy akt zawierzenia naszych grup Modlitewnych Niepokalanemu Sercu Maryi. Konferencje były dla nas inspiracją i możliwością konfrontacji ich treści z własnym życiem i naszymi doświadczeniami. Wzywały do łamania schematów i naszych wyobrażeń na temat Pana Boga. Uzupełnione były przede wszystkim modlitwą wspólnotową, ale stały się również czasem na budowanie indywidualnej relacji z Jezusem. A On korzystał z tej sposobności i działał również w odpowiedzi na nasze wezwanie, modlitwy, prośby. Jak balsam duszy przychodził i klarował, pokazywał bez oceniania, co w życiu jest najważniejsze...

Kiedy jechałem na kolejne XII Forum Charyzmatyczne do Geseke w Nadrenii Westfalii, nie miałem szczególnych oczekiwań, a nawet muszę uczciwie powiedzieć, że wielokrotnie pytałem się, po co tam jadę. Korporacja wypełniła mi w ostatnim czasie całe życie. Stała się miejscem, w którym oczekiwany był i pewnie jest mój wzrost po szczeblach kariery, ale jednocześnie przemieniła się w sposób niezauważalny w miejsce, w którym zacząłem duchowo się kurczyć. Tłamszcząc w sobie emocje, decyzje, z którymi nie mogę się pogodzić, czy nie mając tchórzowsko odwagi do krzyknięcia STOP chciałem chyba konkretnie na tym forum usłyszeć odpowiedź na pytanie, co dalej. Pracowałem jak szalony, często męczeńsko, po kilkanaście godzin dziennie, ale nie powiedziałem, że mi to przeszkadza. Moja korporacja w te piątkowe popołudnie jawiła mi się jako kolekcjoner kości właśnie – próbowała nieustannie sprowadzić moje człowieczeństwo tylko do ciała i kości właśnie. Mówili, że dusza jest Ci niepotrzebna, więc po się nią zajmować. A ja na to pozwoliłem... Poprosiłem, aby Pan Bóg działał konkretnie...nawet posunąłem się do tego, aby zażądać braku owijiania w bawełnę i stosowania tylko i wyłącznie „krótkiej piłki między oczy”.  I Tak znaleźliśmy się niczym na siatkarskim parkiecie twarzą w twarz. Ja i Pan Bóg. Sam na sam na forum. Sobota była jedynym dniem, w którym mogłem uczestniczyć w forum w całości, ale jak po raz kolejny się w życiu przekonałem, Pan Bóg nie potrzebuje dużej ilości naszego ludzkiego czasu, aby przemówić krótko i konkretnie. Kiedy w czasie nabożeństwa z modlitwą o uzdrowienie padły słowa: „Pan Bóg zwraca się teraz do ludzi cierpiących z przepracowania z upomnieniem: troszcz się o twój dom, troszcz się o żonę, dzieci i wracaj do domu, bo on, choćbyś był w nim krótko, jest ważniejszy niż pieniądze tego świata”, byłem absolutnie przekonany, że to słowa skierowane między innymi do mnie. Pracowało to we mnie dość długo i nadal jest głęboko w moim sercu. Pan Bóg oto w sposób bardzo krótki i konkretny postawił mnie przed faktem i konkretnym pytaniem, co w życiu stoi na pierwszym miejscu, a gdzie utkałem sobie w sposób misterny bożka w postaci korporacji. Co zmieniło się po forum? Mam wewnętrzne przekonanie, że w czasie tego forum Pan Bóg zaczął na nowo budować w moim życiu...a kości wstają do życia. Jutro czeka mnie korporacja, ale idę ze świadomością, że jest wiele aspektów życia, które są poza nią i mają sens. To owoc tego czasu sam na sam. Chwała Panu!!! (Rafał)

Świadectwa które spływają po Forum świadczą, ze Boże dzieło nie stoi w miejscu ale żyje, a Bóg daje wzrost ziarnu:

Barbara: Dziękuję Bogu za nowe wylanie Ducha Świętego, który pozwala mi odważnie głosić prawdę o Jezusie Chrystusie, również tam gdzie nie jest On znany. Doświadczyłam tej łaski zaraz na drugi dzień po Forum. Dziękuje Bogu za kapłana, przez którego On przemawiał do nas, do mnie. Wygłoszone przez ks. Michała CREDO oraz inne wspaniałe pozycje, które można było nabyć, są dla mnie wielkim umocnieniem w wierze i pozwalają mi dzielić się z innymi tym, co otrzymałam. W małej grupie modlitewnej, do której należę, podjęliśmy modlitwę za Europę. Dziękuje Bogu za każdego człowieka, którego postawił na mojej drodze w czasie Forum. XII Forum Charyzmatyczne w Niemczech było i jest dla mnie „przymnożeniem wiary“.

Wyjątkowy czas Forum dobiegł końca, ale jak przekonaliśmy się po spotkaniu w ubiegłym roku...to dopiero początek, który nie ma końca. Spotkamy się za rok, gdzie kolejne Forum będziemy przeżywać w towarzystwie Ks. Remigiusza Racława oraz przy posłudze muzycznej zespołu Mocnych w Duchu. Już teraz modlimy się słowami Ojca założyciela tej inicjatywy śp. ks. Józefa Kozłowskiego „Panie spraw, aby z tych, których nam dałeś, nikt nie zginął”. To właśnie o. Józef nie lękał się wyjścia za granicę, do społeczności polonijnej, która często doświadcza poza granicami kraju wyobcowania, pustyni duchowej i tak bardzo potrzebuje Boga. Idąc śladami Ducha i my nie zatrzymujemy się na granicach kraju. Słuchamy słowa, a Bóg działa. Modlimy się, aby na następnym Forum nie zabrakło tych, których Bóg daje nam wokół nas.

Jednocześnie prosimy was wszystkich o modlitwę za to Boże dzieło – ‘żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało’.

Rafal Wolf

 

* Reszta swiadectw zostala umieszczona pod 'Swiadectwa'

**Zdjęcia z Forum w panelu 'Zdjęcia'

 

Inne Konferencje: DEKALOG  1 Przykazanie - Ks. Michal Olszewski

 

Data dodania: 2013-10-21 17:53:52






Wstecz...